Osmanlı Türkçemiz

ocuklarımıza lise sıralarında bile Fuzuli’yi ve Şeyh Galib’i öğretemiyoruz.. Böylece bir zamanlar sahip olduğumuz o güzel Türkçemizi nisyana terketmiş bulunuyoruz.. Onları terkettik, peki daha dün aramızda yaşayan Yahya Kemal’i de mi nisyana terkedeceğiz..

Yıllarıdır Osmanlı Türkçesinin liselerimizde öğretilmesini istedik.. Okuyan gençlerimizin kendi kültür kaynaklarına ulaşabilmeleri için bunun lüzumlu olduğunu anlattık.. Yetişen gençlerimizin bu Türkçeyi öğrenmedikçe kendi kültür kaynaklarından kopacağını tekrar edip durduk..

İngiltere okulları, Shakespeare’i anlamayan bir öğrenciyi imkanı yok geçirmez.. Shakespeare’in İngilizcesi ise bizim Fuzuli’nin Türkçesinden daha ağırdır.. Buna rağmen mektep yüzü görmüş her İngiliz, Shakespeare’i okur ve anlar..

Bizden önceki nesiller Osmanlıcayı terkedince, Türkçemizin zenginleşeceğini düşündüler.. Ama malesef onların dedikleri çıkmadı ve Türkçemiz gün geçtikçe fakirleşti ve günlük kelimelerimiz 500-1000 kelimeye kadar düştü..

Kültürünü Bilmeyen Nesiller

Ben Edebiyat Fakültelerimizde Fuzuli’yi, Şeyh Galib’i öğrenmeden, anlayamadan mezun olan öğrenciler biliyorum.. Osmanlı Türkçesinin liselerimizde ders olarak okutulmasını bunun için istiyorum.. "Su" kasidesini öğrenmeden, onun metafizik zevkine, edebi inceliğine vakıf olmadan yetişen nesillerimizden birşeyler bekleme hakkımız doğar mı?

Ahmet Haşim merhum, "Melali anlamayan nesle aşina değiliz" derken haksızmıydı.. Fuzuli’nin, Şeyh Galib’in, hatta Yahya Kemal’in melalinin anlamayan, kendi kültür ve sanat kaynaklarından mahrum yetişen bir nesle nasıl aşina olacağız..

Gazetelerimizde yayınlanan bulmacalarda bile ne kadar Osmanlı Türkçesine muhaç olduğumuz gün gibi aşikar.. Türkçe eş anlamlı kelimeler o kadar az ki, bulmacalarımızda bile Osmanlı Türkçesine başvurmak zorunda kalıyoruz. Bakın size bir kaç gün önceki gazetelerimizden birinde yayınlanan bir bulmacanın tamamlanması için nasıl eski Türkçe, yani Osmanlı Türkçesi kelimelere muhtaç olduğumuz ayan beyan ortaya çıkıyor..

Bir gazetenin bir günlük bulmacasında geçen şu kelimelere bakın:

"Nazire, Abide, hafiye, irade, tediye, niyet, teyit, neşir, tecrübe, dirayet, emanet, namütenahi, elalem, merhale, cereme, kari, ameliye, natamam, selahiyet, malayani, lalezar, ulema.."

Şimdi bu kelimeleri bilmiyorsanız bulmacanı çözmeniz imkansız. Allah bu bulmacaları hazırlayanlardan razı olsun. Bunlar da olmasa, bunların yerine Öztürkçe kelimeleri uydurmaya kalksak lisanımızı kuşdiline çevirmiş olacağız.

Bence bu bulmacalar bir bakıma Osmanlı Türkçesinin dersleri yerine geçiyor. Dilimizi yaşatan bulmacalar bunlar.

Mesela "olanak" kelmesinin karşılığı "imkan" yerine "bulanak" bir kelime uydurmaya kalksak dilimizin ne hale geleceğini siz o zaman düşünün. "İmkan"ı unutturmaya çalışan bir saçma cereyana kaptırmışız kendimizi.. Osmanlıcayı Türkçeden saymayan nesiller yetiştirdik... Ama aynı nesil gazetelerimizdeki bulmacaları çözmek için Türkçe’den saymadığımız Osmanlıca kelimelere muhtaç oluyor.

Gelin bu önemli kelimeleri yalnız bulmacalara bırakmayalım. Ders olarak okutalım ve Türkçemizi sapıkların elinden kurtaralım.