1
6 Mart 2014 tarihinde Kırım’da gerçekleşen referandum sonrası Kırım bölgesi, Rusya Federasyonu’na bağlanmış oldu. 1944 yılında Almanlarla işbirliği yaptıkları gerekçesiyle ana vatandan sürülen yüz binlerce Tatar, 1987 yılında tekrar ana vatana dönme fırsatını yakalamıştı. 23 yıldır Ukrayna bayrağı altında yaşam mücadelesi veren Tatarlar çok zor şartlar altında dinlerini, dillerini ve nesillerini yaşatmaya çalıştılar. Ukrayna Katolikleri maalesef Tatarların dini, milli ve kültürel hiçbir ihtiyaçlarına cevap veremedi.
2014’de Ukrayna’da yaşanan olaylar sonucunda ülkeden kopan Tatarlar, 2 milyonluk Kırım toprağında 350 bin nüfusla bu defa Rusya bayrağı ve kanunları altında yeni bir yaşama adapte olmaya çalışacaklar.
Tatarların bir anda ABD ve AB’nin özel ilgi alanına girmesi, Tatar diasporasının Ukrayna hükümeti yanında saf tutmasına dair, Kırım’da yaşayan bir grup Tatar’ın ise referandum sonucu Rusya’ya bağlanan Kırım Federasyonu ile devam kararı alması Tatarları ikiye bölmüş vaziyette. Kırım diasporası ile Kırım’da yaşayan Tatarların acil barıştırılması gerekiyor. Tek hedef, tek yürek. Ne Kiev, ne Moskova. Tatarın geleceğidir aslolan..
Kırım diasporası; Kiev ve ABD yönetiminin oyununa gelmemeli. Tatarlar için Ukrayna ile Rusya arasında herhangi bir ülke tercihi söz konusu olamaz. Kırım Tatarlarına ve bölgeye 23 yıldır siyasi, kültürel, ekonomik ve dini hakları noktasında hiçbir yatırım yapma becerisi gösteremeyen Ukrayna yönetiminin, bugün Tatarlara can simidi gibi sarılması çok ilginçtir.
Tatarlar, Kırım meselesine soğuk savaş dönemi ABD-Avrupa kafasıyla yaklaşmak yerine Kırım’ın bugünkü gerçeğini düşünerek yaklaşmalıdır. ABD ve AB’nin, Rusya’ya karşı geliştirdiği baskı ve ambargoların ana hedefi Ukrayna’nın doğusunda, Luhansk ve Donesk bölgesindeki Rus kökenli halkın özerklik ilanıdır.
Batı dünyasının gündeminde Kırım bölgesi yok. Kırım, Rusya ve Batı için Kosova ile benzerlik teşkil ediyor. Kosova’da gerçekleşen referandum nasıl, Kosova’yı Sırbistan’dan ayırdı ise bugün Kırım referandumu da Kırım’ı Ukrayna’dan ayırmıştır. Kırım diasporasının politik, idealist tutumu Kırım’ın reel politik gerçeğiyle asla uyuşmuyor.
Kırım’da yaşayan insanların; maddi, siyasi, kültürel ve dini açıdan çok zayıf ve yetersiz olduğunu unutmamak gerekiyor. Kırım Tatarlarına yapılacak en büyük iyilik onların dini, kültürel, siyasi ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanması ve desteklenmesidir. Göç etmiş olan diaspoaranın ana vatana gereken ilgi ve alakayı vermediklerini üzülerek görüyoruz.
Bir avuç 350 bin Kırım Tatarı gerçekten unutulmuş ve ihmal edilmiş vaziyettedir. Türkiye’de yaşayan Boşnak, Arnavut ve Çerkez vatandaşlarımızın ana vatanlarına olan ilgi ve alakasıyla bir kıyas yaptığımızda aynı şeyi Tatar kardeşlerimiz için söylemek çok zor. Kırım Tatarlarına sahip çıkmak sözle, siyasetle değil, onları ana vatanda tutacak gerekli maddi, sosyal, kültürel ve ekonomik destekleri sağlayarak olabilir.
