Yıl: 1965
K
arşıma âniden çıkınca ziyâdesiyle şaşakaldım! Nasıl bir edâ takınacağıma hükûm veremedim, âdetâ vecde geldim. Buna mukâbil az bir müddet sonra kendime gelir gibi oldum, yüzünde beni fevkalâde rahatlatan bir tebessüm vardı... Üstümü başımı toparladım, kendinden emin bir sesle ‘Akşam-ı şerifleriniz hayrolsun’ dedim..” Yıl: 1975
“Karşıma birdenbire çıkınca çok şaşırdım! Ne yapacağıma karar veremedim, heyecandan ayaklarım titredi. Ama çok geçmeden kendime gelir gibi oldum, yüzünde beni rahatlatan bir gülümseme vardı. Üstüme çekidüzen verdim, kendinden emin bir sesle ‘İyi akşamlar’ dedim.”
Yıl: 1985
“Karşıma âniden çıkınca fevkalâde şaşırdım! Nitekim ne yapacağıma hüküm veremedim, heyecandan ayaklarım titredi. Amma ve lâkin kısa bir süre sonra kendime gelir gibi oldum, nitekim yüzünde beni ferahlatan bir tebessüm vardı. Üstüme çekidüzen verdim, kendinden emin bir sesle; ‘Hayırlı akşamlar’ dedim.”
Yıl: 1995
“Karşıma birdenbire çıkınca çok şaşırdım. Fenâ hâlde kal geldi yâni. Ama bu iş bizi bozar dedim. Baktım, o da bana bakıyor, bu iş tamamdır dedim. Manitayı tavlamak için doğruldum, artistik bir sesle ‘Selâm’ dedim.”
Yıl: 2006
“Âbi onu karşımda öyle görünce çüş falan oldum yaaane! ‘Oğlum bu iş bizi kasar’ dedim, ‘Fenâ göçeriz’ dedim, enjoy durumları yâni!.. Ama concon muyum ki ben, baktım ki o da bana kopmaca!.. ‘Sarıl oğlum’ dedim, bu çıtır senin!.. Hav ar yu bebek ?”