26 Kasım 1934’te Kazım Özalp başkanlığında toplanan Meclis; “Ağa, Hacı, Hafız, Hoca, Molla, Efendi, Bey, Beyefendi, Paşa, Hanım, Hanımefendi ve Hazretleri” gibi lakap ve unvanları kaldırmıştır. Erkek ve kadın vatandaşların kanun karşısında ve resmî belgelerde yalnız adlarıyla anılmasını öngören bu kanun dolayısıyla Halil Nihad Boztepe’nin “Ağaç Kasidesi”nde yazdığı beyitlerden birkaçı aşağıdadır:
“Efendi, bey,
ağa, hafız ve arkadan da hacı,
Düzüldüler yola hep birden, oldular sılacı!
Senin de geldi sıran, belki geçti bay molla!
Zaman fırınları artık pişirmiyor fodla!”
“Nasıl bulundu
ya Bay? Bakma huylanıp yan yan!
Bulamayınca Hanım, bak, nasıl bulundu Bayan!
Ümitlenip deme
lâkin: Bulunmayan şey yok!
Demiştim önce esasen: Efendi yok, Bey yok
Efendiden,
paşadan kes ümidi, beyden kes!
Majeste geldi fakat, geldi Ekselans, Alles!
Bütün
gelenlere rağmen demokratız toptan!
Büyük, küçük ne demek, şimdi bir şu var: İnsan!
Sınıf yok
artık, eşitlik var, ayrı insan yok!
Adıyla yâd edilir herkes, öyle unvan yok!
Beyim, paşam
denemez, sade sen ve ben vardır.
Sorarsalar bana hattâ ne ben ne sen vardır!”
“Hanım denirdi
geçen yıl, bu yıl Bayan dendi!
Nazardan oldu nihan büsbütün Hanımefendi!”
