indistan’daki en büyük Türk- İslam devleti olan Gürgâniye Devleti’nin kurucusu olan Babür Şah Panipüt Muhârebesini kazandıktan sonra fetihlere devam edip, içerde ve sınır boylarında emniyeti sağlamaya çalıştı. Mültan’ı ilhak ederek, hudutlarını İndus’tan Bihâr’a kadar ulaştırdı. Biyana kalesini zabt etti.
Hindular üzerine yürümek için 1527 senesinde Agra’dan çıktı. Bu haber üzerine, Hindular aralarında ittifak kurup, yüz bin kişilik bir ordu, bir kaç yüz zırhlı fil ile karşı koymak için yola çıktılar. Çok kritik ve târihî bir an başlamıştı. Zîrâ Müslümanların Hindistan’daki beş asırlık hâkimiyeti, Hindular tarafından hazırlanan bir ordu ile ilk defa tehdit ediliyordu.
Bu tehlikeli anda Bâbür, on üç bin beş yüz kişilik çok seçkin atlı birliğinin başında harbe girdi. Ateşli silâhlara ve Osmanlı sultânı tarafından gönderilen Mustafa Rûmî Bey’in kumandasındaki top ve topçu birliğine sahip Bâbür ordusu, mükemmel bir muharebe taktiği ile gâlib geldi ve düşman ordusu imha edildi.
Bu Müslüman Türk’ün Pânipüt zaferinden daha büyük bir zaferiydi. Biyana civarında geçen ve “Kanva Meydan Muharebesi” diye adlandırılan bu muharebe, Bâbür’e, Gazneli Sultan Mahmûd derecesinde şöhret kazandırdı. Hindistan’daki Türk-İslâm idaresi kuvvetlendi. Şeyh Zeynüddîn Hafî’nin kaleme aldığı Zafernâme, bütün Müslüman hükümdarlara gönderildi. 1528 (H.935)’de Şanderi’ye varıp, şehri Rajput ve Hindulardan kurtardı.
