| Unuttuğumuz İnsanlar Şimdi sizi düşünüyorum Kafkas Türkleri Aldığım nefeste siz varsınız. Perişan ve garip duygular içindeyim Hâlimi anlarsınız. Ben Hazar Denizi'nin doğusunda doğmuşum Hazar Denizi'nin doğusunda öleceğim. Hazar kıyılarından KAfkas dağlarına Duyulmamış ağıtlar söyleyeceğim. Bir kartal uçurdum Kafkas dağları üstüne Gagasında bayrak taşıyan bir kuş Size varamadan Kafkas Türkleri Kartalım geldi ki vurulmuş... Dedi ki:" Dağa, taşa, bütün yolların ağzına Kızıl cellatlar konmuş Esir ırkdaşlarının kanlı akan gözyaşları Mendiller içinde donmuş..." Ve sonra can verdi garip kuş. Kartalla beraber ölemedim. Yıllar yılı gülemedim. Acılarınızı paylaşamak için ortasından Tutup da bölemedim... İşte o gün bu gündür Kafkas Türkleri, Gayri bitmez tükenmez acılar içindeyim. İşte o gün bugündür sizinleyim. Size yan gözle bakanların Mezarı kazılmadı. Kızıl cellatlar elinde kaldınız nâçâr Destanınız yazılmadı. Ben, çilesi çekilmemiş bir Türkmen. Ben her sabah ciğerine kurşun yiyen bir yetim Çaresizlikler içinde sizi düşünüyorum. Ey esir insanlar diyarında, benim esir milletim. Ve ey Kafkas dağları ardında Bayraksız memleketim. Sapına kadar Müslüman, sapına kadar Türk diyar! Size yazılan şiirler erkekçe yazılmalı Sizi candan sevmeyeni, istemeyeni Kurşunlamalı... |
Unuttuğumuz İnsanlar
Yavuz Bülent Bakiler
27.02.2015
3214