Uçun Kuşlar

Uçun Kuşlar
Uçun kuşlar, uçun doğduğum yere,
Şimdi dağlarında mor sünbül vardır.
Ormanlar koynunda bir serin dere
Dikenler içinde sarı gül vardır.

O çay ağır akar yorgunmu bilmem?
Mehtâbı hasta mı, solgun mu bilmem?
Yaslı gelin gibi mahzun mu bilmem?
Yüce dağ başında siyah tül vardır.

Benim orda geçti güzel günlerim,
O demleri anar, şimdi inlerim,
Destan-ı ömrümü okur dinlerim,
İçimde oralı bir bülbül vardır.

Uçun kuşlar uçun, burda vefa yok,
Öyle akar sular, öyle havâ yok.
Feryadıma karşı, aks-i seda yok
Bir yangın yerinde, soğuk kül vardır!

Hey Rıza kederin başından aşkın
Bitip tükenmiyor elemin, aşkın
Sende derya gibi dâimâ taşkın
Dâimâ çalkanır bir gönül vardır.