| Güneş Batmadı Adnan Menderes’e Bu şehit kanı ile sulanmış topraklarda, Bir uçtan bir uca bütün bir vatan sathında Dadaşlar vardır Seymenler vardır Zeybekler vardır Bir Dadaşların Dadaşı vardı Bir Seymenlerin Seymeni vardı Bir Efelerin Efesi vardı Bir zeybeklerin zeybeği vardı Mayısın bir güneşli sabahında Vatan için Millet için, İnsanlık için çıkmıştı yola Gönlünde insan sevgisi, kafasında vatan aşkı vardı Azgın sulara dizgin vurmak istiyordu Vurdu! Kıraç topraklara bereket getirmek istiyordu. Getirdi Alın terini ekmek yapmak istiyordu: Yaptı! Suyu ışık, suyu güç yaptı… Alın terini toprakta eritti, bacada tüttürdü Ekmek yaptı Gönlünde insan sevgisi, kafasında vatan aşkı ile Açmıştı gözlerini dünyaya… Gönlünde insan sevgisi, kafasında vatan aşkı ile Sevgisine, aşkına doyamadan açık gitti gözleri dünyaya Darağacında… Marmara’da dalgalar var Vurur Adaların kıyılarına Günle mavileşen gece ile siyahlaşan Dalgalar vurdu her gün boyu yıllar yılı Bir mapusane adasına, İmralı’ya Vurdu dalgalar yıllar yılı, taşlı ama taçlı Bir kabre Şimdi yatıyor, uğrunda mahkum olduğu Vatan caddesinin üstündeki şanlı, ayyıldızlı Al bayrağın süslediği Anıt mezarında Vatan bağrında Yanında kader arkadaşları ve mor çiçeklerle Bezenmiş Berrin’inin mezarı olduğu halde Dağlar, taşlar Mavileşen, yeşillenen siyahlaşan dalgalar Uçan kuşlar, akan sular, esen yeller O’nun sevgisiyle yanan gönüller O Dadaşların Dadaşını O Seymenlerin Seymenini O Efelerin Efesini O Zeybeklerin Zeybeğini söyler gün boyu, Dadaşım der Seymenim der Efem der… MENDERES’im Nur içindeki şehidim benim… Süngülerin altında yaptığım savunmada Güneş batarken gölgeler büyük olur demiştim Bağışla beni. Her günün seherinde yükselen ses semada yansıyor “GÜNEŞ BATMADI.” |
Güneş Batmatı
Talat Asal
04.02.2016
3284