Ferman

Ferman

Fermanımdır!
Ülkemdeki dereler
“Dur” dedim mi, gayrı akabilemez!..

Şafağımda dalgalanan
Hilâl’e
Hiç kimse
kem gözle bakabilemez!..

Nerden çıktı
Kapadokya, Kilikya?
Ahfadım
bunları caka bilemez!..

Otağımın
direğinin yerine
Yadlar gönderini
çakabilemez!..
Biline ki,
sancağımın göğsüne
Kimse özge
simge takabilemez!..

Kızanım özsuyun
kanda taşırken,
Yüreğinden gayrı
saka bilemez!..

Durup-durup,
sönen kin ateşini
Ayrıklar yeniden
yakabilemez!..

Şehri kuşbakışı
seyretmek için
Zangoç minareme
çıkabilemez!..

İman kaleleri
kaviyse eğer,
Küfrün dalgaları
yıkabilemez!..

Haram lokma
geçirmeyen boğazı
Haramî pençesi
sıkabilemez!..

Kükrerse kızanım
aslanlar gibi,
Çöllerde
çakallar sekebilemez!..
Can durdukça,
dağlarımın burcuna
Yadlar özge
sancak çekebilemez!..

Biline ki,
münafıklar yurduma
Nifak tohumunu
ekebilemez!..

Keyfi için
üç-beş soysuz kölenin,
Ahfadım ceddini
leke bilemez!..

Yiğidim bilsin
ki, mertlik özünde;
Eller eline
su dökebilemez!..

Kökümüz tarihten
daha derinde;
Felek bu
çınarı sökebilemez!..