| Bedel-1912 Yürekleri dağlayan, çağın, âvâzıyım ben! Nasıl böyle zulmete-mihnete râzıyım ben? Ölsem de kin neslinin dinmez garazıyım ben. Ceddimin yan bakanın kökünü kazıyım ben! O sefîl ruhlarıyla, bana ait zerreye, Dokunanın, kim varsa, elbet, marazıyım ben! Asla geride durmam, azimle vuruşurum; İhânet mel'anettir; gafletin azıyım ben. Bende kaçmak yoktur ki, sızlanıp ağlayayım! Amansız sürgünlerin, mazlûm enkazıyım ben! Yansam da, yakılsam da, kıyılıp kırılsam da; En ulvî sevdâların dâimâ yazıyım ben. Ordumu dağıttılar, düştük birbirimize; Talan edilmiş yurdun garip ayvazıyım ben! Bir bedel ödüyoruz Türk ve Müslüman olan; Balkanlar'ın kan'ının, bal'lı şahbâzıyım ben! Târihin sayfasının ortasında bir nokta, Yazı mürekkebinin Rabb'e niyâzıyım ben. Bir ok deldi bağrımı; fark etmez, Rum'un, Sırb'ın! ine de doğruluğun sâdık caymazıyım ben. Demlenen acıların ufacık yüreğimde, Topak topak kor olmuş dili-alazıyım ben! İhtişamlı bir neslin zamana va'zıyım ben! |
Bedel-1912
M. Hâlistin Kukul
09.05.2014
2388